„Grzywny pruskie” Orty gdańskie miast Denarów,Tam, w piastowskich grodów morzy,Odbiciem dla polskich marów,Uczciwym ludziom się korzy.Gorejące strugi złota,Uderz w chciwy blask źrenicy,Wejdź przez wszystkich wieków wrota,Zabierz od naszej mennicy.Wybaw nas od grzywien pruskich,Koron szwedzkich, rubli ruskich,Daj nam w zastaw trochę wiary!Przybierzemy Tobie chwały!

Czytaj więcej

Wiersz „2.2.1” Nikt przyjdzie mi z pomocą,Chociaż ręce mi dygocą,Nikt nie powie mi „O rany!Siedzi cały zapłakany!”.Czasem cieszę się, żem człowiek,Czasem wolę być jak stołek,Nie pić, nie jeść, nic nie burzyć,Nie żyć, nie spać, nie mieć złudzeń.To co było już nie będzie,Człowiek siedzi w pierwszym rzędzie,Wolność dawna nie ta sama,Dziś wygląda jak reklama.Chciałbym wrócić do…

Czytaj więcej

“Kiedy myślę Polska…” Kiedy myślę Polska, to kwiaty kwitną na łące,Kiedy myślę Polska, to widzę morze tonące,Kiedy Polska, to ktoś się rodzi, a ktoś umiera,Kiedy Polska, to radość mnie ogarnia niezmierna.Polska, to historia, i ziemia, i ludzie,I krajobraz, w którym wszystko się budzi,Polska to zielone doliny, góry i rzeki,Do których czas jest coraz bardziej daleki.Ludzie,…

Czytaj więcej

“Władza” Czemu ludzie bywają nieuczciwi?Czemu oni są tacy niegodziwi?Jeden drugiego z dóbr ograbiDrugi się z pierwszym w wojnę zabawi,A trzeci ich wszelkiej władzy pozbawi.

Czytaj więcej

“Świat” Czy ten świat taki musi być?Czy naprawdę warto dla niego żyć?Czy warto oglądać bójki sąsiadów?Przeżywać pojedynki swych wrogów?Czemu świat jest cały pełen,Nienawiści i przemocy?Czy ci nie dość już tych złudzeń?Czy nie widzisz tej niemocy?Kto świat takim stworzył?Kto do tego się przyczynił?Kto komu go zawierzył?A kto komu w czym zawinił?Czy ci tych ludzi nie żal?Tych,…

Czytaj więcej

“Nadzieja” Kiedy ciemność nas ogarnie,Gdy poczujemy się marnie,Kiedy jasności nam zabraknie,Wtedy sumienie światła począć łaknie. Wtem w świat wkracza nasze westchnienie,I myśl naszych tak puste tchnienie.Do tego dołącza się jeszcze wspomnienie,I dawnych obrazów nagłe przypomnienie. Tu powstaje coś wielkiego,Bo wśród odmętu myśli całego,Wynurza się coś znaczącego,I losy zmienić mogącego. Jasność ciemność poczyna przemagać,Olśnienie zaczyna nagle się wzmagać.Światło w…

Czytaj więcej

“Bracia” Janka i Franka łączy więź spleciona bliskością,Mimo, że wszystko robią ze złością,Choć jeden drugiemu dokucza,A drugi pierwszego poucza,To darzą siebie braterską miłością.

Czytaj więcej

“Wspomnienie” Miałem raz ja takie wspomnienie,Co pobudziło tak bardzo moje myślenie,Że wymyśliłem sobie przecudne marzenie,I zacząłem do nowego celu dążenie. Kiedy już miałem przed sobą cel nowy,Kiedy tak blisko było do zgody,Kiedy dostrzegłem celu sens owy,Który niejasnej używał wymowy. Wtedy coś mą drogę zmroczyło.To coś przede mnie tak prędko wskoczyło,Że moją wyprawę szybko zakończyło,A przy tym cel…

Czytaj więcej

“Tyle zmian” Kiedyś pokojowe narady,Teraz wojenne zwady,Kiedyś mądrzy władycy,Teraz złodzieje i politycy. Dawniej wozy na kołach,Teraz metal na oponach,Niegdyś chłopi i rycerze,Teraz brak ich w naszej erze. Kiedyś włócznie i topory,Miecze, szable i upiory,Potem bronie wybuchowe,I narzędzia maszynowe. Kiedyś uczty wręcz wyborne,A ubiory całkiem strojne,Teraz szampan i impreza,W końcu chlew widzi się nieraz. Niegdyś pieszo bo są nogi,Szło się…

Czytaj więcej

“Pory roku” Wiosna, lato, jesień, zima,Pogody przy tym nigdy ni ma,Wietrzyk wieje, drzewa chwieje,Deszczyk pomaga, wichurę wzmaga. Słońce blaskiem chmury przyćmiewa,I rośliny do wzrostu zagrzewa,Wszystko zieleń znów otacza,A swym blaskiem nas przytłacza. Upał pełznie po pustyni,Patrzy na skupisko dyni.Do czego teraz się przyczyni?Otóż z małych duże uczyni. Lato rośliny do wzrostu ponagla,A więc ich plony dojrzeją tak z…

Czytaj więcej