Wiersz “Polegli”

“Polegli”

Ci, co w bitwie szaleńczej polegli,
Ci, którzy siłom wroga ulegli,
Ci, Którzy krew za nas wylali,
Którzy trupami na piachu padali, Którzy ojczyźnie życie poświęcili,
Którzy za nas wolność utracili,
Którzy we wroga bili parami,
Razem ze swymi karabinami, Którzy w nienawiści swej umierali,
Którzy nigdy litości nie zaznali,
Którzy dobrej sprawie się oddali,
Których wrogowie śmiertelnie się bali, Tym ich wiarę się błogosławi,
A odwagę nadto się chwali,
Ci, dopiero zaznają miłości,
W królestwie niebiańskiej Bożej światłości. To dzięki nim ciągle żyjemy,
To dzięki nim do syta dziś jemy,
To ich zasługa, że dziś mamy wodę,
To oni dali nam dobrą pogodę, Oni sprawili że księżyc na niebie,
Raz się w dół chyli, a raz się z nas śmieje,
I że słońce co gwiazdy przesłania,
Skłania się do uśmiechów pięknych malowania. I bezwzględnie na to co mówią inni,
Ci, na pewno tej wojny nie są winni,
Bo nie oni pierwsi atakowali,
Lecz oni przedwcześnie za nas umierali, Tego dnia morze czerwone,
Zostało krwawo podwojone,
I rzeki szkarłatem malowane,
Stały w umysłach zapamiętane, Bo to co dali nam oni,
Uwolniło nas od dalszej niedoli,
I mimo, że ciężko bywa nam czasem,
Oni mieli ciężej niż my wszyscy razem. I winę straszliwą niestety ponoszą,
Taką, że innych do grobów zanoszą,
Lecz zawsze i wszędzie pamiętać trzeba,
Że ich własna krew to jest nasza gleba.