Wiersz “Rzeczownik”

“Rzeczownik”

Rzeczownik: Rzeczownik jest jedną z części mowy,
Odmienną i łatwą podczas wymowy. Odmiany: Występuje w trzech rodzajach, jest odmienny przez przypadki,
Dodatkowo też przez liczby, nie popełnisz przy nim wpadki. 1)Przypadki: Spójrzmy na przypadki,
Przebiegłe jak małe gagatki,
O pomyłkę z nimi nie trudno,
A do tego jeszcze za nudno.
Lecz i na to coś da się wymyślić,
Wierszyk krótki trzeba obmyślić.
A jak tego się nie chce zrobić,
To pamięć żelazną należy wyrobić. Mianownik: Kto? Co? Mianownika od tyłu zaszedł? Dopełniacz: (Do) Kogo? Czego? Dopełniacz doszedł? Celownik: Komu? Czemu? Celownik wybaczył? Biernik: Kogo? Co? Biernik zobaczył? Narzędnik: Z kim? Z czym? Narzędnik się zmówi? Miejscownik: O kim? O czym? Miejscownik dziś mówi? Wołacz: O! Cześć …! Wita się Wołacz. 2) Liczby: Teraz liczby uczyć się pora,
Taka to jest liczebna zmora, (l. Poj.) i (l. mn.) – Liczba pojedyncza i mnoga,
Ciekawe to jak kulawa noga,
Obie na rodzaje się dzielą,
Lecz nie są poranną nowelą. (Występuje wtrzech rodzajach)Rodzaje: (l. Poj.): Oto pojedynczej liczby rodzaje, (r. męski)Ten górnik żabę udaje, (r. żeński)Ta góralka się nie nadaje, (r. nijaki)To dziecko z nocnika wstaje. (l. mn.): Czas na mnogiej liczby rodzaje, (r. niemęskoosobowy)Te facetki to nie poetki, (r. męskoosobowy) A ci faceci to nie są dzieci, Nazywa: Skończyliśmy odmianę rzeczownika,
Lecz co jeszcze nam umyka?
Przecież rzeczownik jeszcze nazywa,
Ale spokojnie, nikogo nie przezywa. Osoby: Nazywa osoby,
Ale nie dla ozdoby,
Na przykład pora,
Byłem u Nestora. Przedmioty: Później mamy przedmioty,
Koń pisał anegdoty. Zwierzęta i rośliny: Potem zwierzęta i rośliny,
Piesek szczeka na niziny. Czynności: A następnie są czynności,
Wyciąganie z ryby ości. Cechy: Teraz cechy mej niezłomność,
Daje mi dobrą odporność,
Tu dwie cechy nawet mamy,
Więc tym bardziej skorzystamy. Pojęcia i terminy: Ostatnie są pojęcia i terminy,
Ryba w niewoli płynie do liny. Funkcje: Jaką rolę w zdaniu pełni,
rzeczownika grom potęgi,
W zdania sens się ingeruje,
Takie funkcje on sprawuje: Podmiot: Podmiotu przykład,
Bardzo proszę!
Alberta brat,
zaczął wykład. Orzeczenie: Orzecznikiem także jest,
Budowniczym zdania też. Przydawka: Przydawkę również pełnić może,
Brat Nerona widział zorze. Dopełnienie: Dopełnieniem może być,
Za czasownikiem lubi się kryć. Okolicznik: Na pytanie Kiedy? Żwawo nam odpowie,
Bo okolicznikiem tym razem się zowie.
Wreszcie na przykład najlepsza pora,
W domu dziś spotkałem małego potwora. Podział: Niektóre literą są Wielką pisane, Własne: Ale tylko własne wyrazy nam dane, Mogą to być nazwy zjawisk, publikacji,
Książek, miejscowości lub organizacji. Pospolite: Inne, pospolite nie są już tym samym,
Pełnią ważną rolę w zdaniu powiedzianym.
Określają rzecz lub konkretną osobę,
A oto i przykład: Mam w sobie wątrobę. Kategorie: Mają one także szóstkę kategorii,
Które się zaliczają do polskiej historii. Abstrakcyjne: Jako jedyne są bardzo ciekawe,
ponieważ nie mogą być namalowane. Konkretne: Określają wszystko, co możemy widzieć,
Co możemy wyczuć, czynić oraz słyszeć.
Na dwoje się dzielą, więc są wyjątkowe,
Żywotne i nieżywotne, to składniki owe. Nieżywotne: Określają tylko nazwy roślin i przedmiotów,
Przykład już podaję, kupiłem gro namiotów. Żywotne: Nazywają to co żyje, na przykład zwierzęta,
Więc o tym koniecznie, szybko zapamiętaj.
Te się również dzielą, i jak tamten na dwoje,
Osobowe, nieosobowe, to gramatyki ostatnie wyboje. Osobowe: Nazywają ludzi, lecz nie po imieniu,
Mówią do każdego, jak o jego mieniu, Nieosobowe: Tak jak my na co dzień mówią o zwierzętach,
Więc je określają, jak my czasem w puentach.